Będę Janowi Urbanowi zawsze wdzięczny za to, że ponad rok temu wziął rozbitą grupę i poskładał to na tyle, żeby do ostatnich minut grać o awans na mundial. Doceniam, że nawet i podczas tej koszmarnej jesieni nie dał się nerwom i zachowywał klasę podczas konferencji i wywiadów. Gdyby nie on, ze dwóch dużych sponsorów kadry ogłosiłoby pożegnanie z PZPN dużo wcześniej. Ale teraz widać wyraźnie, że coś się wyczerpało. I nawet trudno ocenić co, bo jeśli czegoś najbardziej brakowało reprezentacyjnej piłce tej jesieni, to jasności: zaczynając od sprawy podstawowej, o co my graliśmy w Lidze Narodów? Czy PZPN, tak jak trener, też uważa, że to jest turniej towarzyski? Nawet jeśli nas spycha do niższych koszyków w rozstawieniach i może nas wykluczyć z europejskiej pierwszej ligi, gdy ruszy Liga Narodów po nowemu, rozgrywana w podobnej formule jak fazy ligowe Ligi Mistrzów, Europy i Konferencji? Czy trener miał punktować na już, czy budować na jutro, czy w ładnym stylu domknąć czas w kadrze naszego piłkarza wszechczasów? Bo wydaje się, że próbował tego wszystkiego, a zostaliśmy z niczym. Gdyby wczoraj postawić od początku na młodych, a Karola Świderskiego i Roberta Lewandowskiego wpuścić z ławki, byłby przynajmniej jakiś jasny sygnał. A tak mamy jesień szumu na łączach. Odwagi w powołaniach, niezdecydowania w decyzjach o składzie. Tu prawie, tu niby, a na końcu - niestety.
https://sportowefakty.wp.pl/pilka-nozna/1284276/urban-sam-sie-zwalnia-przez-zle-wybory-bezzebny-mecz-polakow-ta-druzyna-nie-ma-p
137
